Al twee maanden lang zoekt de familie van de 22-jarige Ouadoud Rabbaj uit Zeist naar hem in Marokko. De jongeman verdween op zondag 19 juli in de havenstad Tanger, waar hij op vakantie was met zijn ouders. Sindsdien is er niets meer van hem vernomen.
Zijn vader Khadir Rabbaj geeft de zoektocht niet op. Samen met negen vrijwilligers legt hij duizenden kilometers af door het land om elke tip persoonlijk op te volgen. De mannen zijn herkenbaar aan hun knalgele hesjes met daarop een foto van Ouadoud en een telefoonnummer.
Van de Marokkaanse overheid krijgt de familie nauwelijks concrete hulp. Meerdere Nederlandse organisaties zijn inmiddels wel in actie gekomen om de zoektocht te ondersteunen.
Wat speelt er?
- Ouadoud Rabbaj (22) uit Zeist verdween op 19 juli 2026 in de Marokkaanse stad Tanger tijdens een familievakantie.
- Zijn vader Khadir doorkruist met negen vrijwilligers het hele land om tips na te trekken.
- De familie flyert in steden door heel Marokko, van Chichaoua tot Temara.
- Ouadoud heeft psychische en fysieke klachten en spreekt het Marokkaans Arabisch (Darija) slecht, wat hem extra kwetsbaar maakt.
- Stichting Dar Al Amana heeft contact opgenomen met ziekenhuizen en zorginstellingen in heel Marokko.
Gele hesjes in de straten van Chichaoua
In het zuidelijke stadje Chichaoua trekken Khadir en zijn team de aandacht met hun opvallende gele hesjes. Op straat delen ze flyers uit aan voorbijgangers, met daarop een foto van Ouadoud en een telefoonnummer waarop tips kunnen worden doorgegeven.
De familie kan rekenen op een groot netwerk van familie, vrienden en kennissen verspreid over het land. “Iedereen helpt ons, of ze nu uit Nador, Al Hoceima of Casablanca komen”, zegt Khadir Rabbaj.
Vader reist uren voor tips die op niets uitlopen
Khadir heeft de neiging om elke tip zelf op te volgen, hoe ver hij daarvoor ook moet reizen. Zo maakte hij een rit van vijf uur van Taroudant naar Temara, een voorstad van de hoofdstad Rabat, op basis van een telefonische melding.
“Ik vroeg deze persoon om mij een filmpje of foto te sturen. Om een of andere reden kon dit niet, maar de tipgever was er 100 procent van overtuigd dat hij Ouadoud had gezien”, vertelt de vader. Eenmaal ter plaatse bleek het te gaan om een man van in de vijftig. “Hij leek in de verste verte niet op mijn zoon.”
Weinig steun van Marokkaanse autoriteiten
De ervaringen van Khadir met de Marokkaanse overheid zijn wisselend. Agenten bij controleposten fotograferen zijn flyer om die te delen in WhatsApp-groepen. “Dat heeft nog niets opgeleverd, maar de bedoeling is goed”, zegt hij. Van concrete actie vanuit de overheid is geen sprake.
In een klein dorp liep de groep ook tegen een frustrerende situatie aan. Een wijkagent hield hen staande, waarschijnlijk omdat de gele hesjes in Marokko ook worden gedragen door parkeerwachters. Pas nadat de groep hun papieren had getoond, mochten ze verder rijden.
Vermoedens over ‘opruimacties’
Khadir heeft van meerdere mensen gehoord dat dakloze mensen uit het hele land worden verzameld en naar de zuidelijke stad Taroudant worden gebracht. Het zou gaan om een soort opruimactie om mensen die op straat zwerven uit Marokkaanse steden te weren.
Hij vermoedt dat zijn zoon hier mogelijk slachtoffer van is geworden. Ouadoud heeft psychische en fysieke klachten en beheerst het Marokkaans Arabisch nauwelijks, wat hem volgens zijn familie extra kwetsbaar maakt in zo’n situatie.
Nederlandse stichting schakelt ziekenhuizen in
Door de grote hoeveelheid tips en de enorme afstanden is het onmogelijk voor de familie om alle meldingen zelf op te volgen. Meerdere Nederlandse organisaties zijn daarom bijgesprongen.
Een van hen is stichting Dar Al Amana, die zich normaal inzet voor de opvang van weeskinderen in het zuiden van Marokko. Voorzitter Naima Benyahia legt uit waarom de stichting zich mengde in de zoektocht. “Omdat wij hier actief zijn en een netwerk hebben, willen wij onze mogelijkheden inzetten om de familie te ondersteunen. Als stichting vind je dat je in zo’n situatie niet gewoon kunt toekijken.”
De stichting heeft contact opgenomen met ziekenhuizen en zorginstellingen in vrijwel alle Marokkaanse steden. “Helaas hebben we tot nu toe nog geen bevestiging gekregen dat Ouadoud is gevonden, maar we geven de hoop niet op”, aldus Benyahia.
Vader zet door: “Onze harten staan in brand”
Ondanks de vermoeidheid na weken van intensief zoeken, peinst Khadir er niet over om te stoppen. De duizenden kilometers hebben hun tol geëist, maar zijn vastberadenheid is onveranderd.
“Het is niet makkelijk, maar onze harten staan in brand van het verlangen om hem terug te vinden”, zegt hij. “Het liefst ga ik zelf achter elke melding aan.”
De zoektocht richt zich nu opnieuw op Taroudant, waar Ouadoud een dag eerder gesignaleerd zou zijn. Of die tip iets oplevert, is nog onzeker.
