Londen verliest in rap tempo zijn aantrekkingskracht op de allerrijksten. Steeds meer miljardairs verlaten de Britse hoofdstad om elders hun vermogen veilig te stellen. Experts spreken van een historische verschuiving die de stad haar status als financieel paradijs voor de superrijken kan kosten.
Sinds Labour de macht overnam in het Verenigd Koninkrijk, is het klimaat voor vermogende inwoners merkbaar veranderd. Nieuwe belastingplannen en een hardere aanpak van belastingvoordelen jagen de rijkste bewoners weg. De stad die decennialang gold als de ultieme bestemming voor globale miljonairs en miljardairs, ziet die groep nu vertrekken.
De exodus is niet onopgemerkt gebleven. Vastgoedmakelaars, luxemerken en financiële instellingen merken de gevolgen direct in hun omzet. Londen stond bekend als een magneet voor internationaal kapitaal, maar dat beeld kantelt snel.
Wat speelt er precies?
- Belastingbeleid onder Labour: De nieuwe Britse regering heeft belastingvoordelen voor zogenoemde ‘non-domiciled’ inwoners, ook wel non-doms genoemd, fors ingeperkt. Deze regeling maakte het voor buitenlandse rijken aantrekkelijk om in het VK te wonen zonder belasting te betalen over hun buitenlandse inkomsten.
- Vermogensvlucht: Superrijken kiezen nu vaker voor landen als de Verenigde Arabische Emiraten, Zwitserland of Portugal als alternatief.
- Vastgoedmarkt voelt het: In de duurste wijken van Londen, zoals Mayfair en Knightsbridge, neemt de vraag naar exclusief vastgoed zichtbaar af.
- Breder economisch effect: Het vertrek van vermogende inwoners heeft gevolgen voor belastinginkomsten, luxe-uitgaven en werkgelegenheid in de dienstensector.
Einde van de non-dom-regeling als kantelpunt
Decennialang profiteerden rijke buitenlanders in het Verenigd Koninkrijk van de zogeheten non-dom-status. Die regeling stelde hen in staat om in Londen te wonen, terwijl ze geen Britse belasting betaalden over inkomsten en vermogen dat zij buiten het land verdienden.
Labour schafte deze regeling effectief af als onderdeel van een bredere herverdeling van de belastingdruk. De bedoeling was om meer geld op te halen voor publieke voorzieningen. Het onbedoelde gevolg is echter dat een groot deel van de doelgroep simpelweg vertrekt.
Critici waarschuwen dat de staat uiteindelijk minder belastinginkomsten ontvangt, omdat de rijken nu helemaal niets meer bijdragen aan de Britse schatkist.
Waar gaan de superrijken naartoe?
De Emiraten, en Dubai in het bijzonder, zijn populaire bestemmingen voor vertrekkende Londense miljardairs. Het land heft geen inkomstenbelasting en biedt een luxe levensstijl die vergelijkbaar is met wat Londen te bieden had.
Ook Zwitserland en Monaco blijven populair. Nieuwkomers op de lijst zijn landen als Portugal en Italië, die specifieke belastingregelingen hebben ingevoerd om vermogende buitenlanders aan te trekken. Europa concurreert zo op een manier die Londen vroeger zelf domineerde.
Aziatische rijken kiezen vaker voor Singapore
Onder vermogende Aziaten wint Singapore terrein als alternatief voor Londen. De stadstaat combineert politieke stabiliteit met een gunstig belastingklimaat en een sterke financiële sector. Voor velen is het een logischer keuze dan een stad in Europa die zijn fiscale voordelen verliest.
Londen raakt een unieke positie kwijt
Londen was jarenlang uniek in zijn soort. De combinatie van een internationale financiële hub, cultureel aanbod op wereldniveau en een relatief soepel belastingregime maakte de stad onweerstaanbaar voor de mondiale elite.
Die combinatie bestaat niet langer in dezelfde vorm. Nu het fiscale voordeel wegvalt, moeten andere factoren de rijken binnenhouden. Maar cultuur en klimaat alleen zijn voor deze groep zelden doorslaggevend als de rekening hoger uitvalt.
Vastgoedprijzen in de absolute topsegmenten staan daardoor onder druk. Panden die voorheen werden weggekaapt door vermogende kopers uit het Midden-Oosten, Rusland of Azië blijven nu langer te koop staan.
Labour verdedigt de koers
De Britse regering houdt vast aan haar beleid. Volgens Labour is het niet langer uit te leggen aan de gewone Brit dat een kleine groep superrijken nauwelijks belasting betaalt, terwijl de publieke sector kraakt onder bezuinigingen.
“Wij vragen iedereen om een eerlijke bijdrage te leveren aan onze samenleving”, is de boodschap vanuit de regering. De politieke steun voor het afschaffen van de non-dom-regeling is dan ook breed, ondanks de economische zorgen.
Tegenstanders, veelal uit de financiële sector en conservatieve hoek, vinden dat de regering de gevolgen heeft onderschat. Zij pleiten voor een aangepaste regeling die rijke inwoners wel aan belasting onderwerpt, maar hen niet volledig wegjaagt.
Wat betekent dit voor Londen op de lange termijn?
De stad blijft een wereldstad, maar haar rol als fiscaal toevluchtsoord voor de allerrijksten lijkt voorbij. Of dat een permanent verlies is, hangt af van hoe het beleid zich in 2026 en daarna verder ontwikkelt.
Sommige economen wijzen erop dat steden als New York en Parijs ook zonder massale belastingvoordelen topbestemmingen zijn voor internationaal kapitaal. De vraag is of Londen dezelfde veerkracht kan tonen nu het speelveld verandert.
Voorlopig stromen de vertrekberichten binnen en zoeken de rijksten nieuwe thuishavens. De Londense skyline blijft indrukwekkend, maar de kassa’s in Mayfair rinkelen een stuk minder hard.
