De spanning tussen de VVD en andere politieke partijen in de Tweede Kamer laait steeds verder op. Rancune, woede en jaloezie spelen een rol, en steeds vaker komt die frustratie ook naar buiten. Wat begon als gemor achter de schermen, is inmiddels een openlijke strijd geworden.
DENK-leider Stephan van Baarle maakte er geen geheim van: hij wilde de VVD bewust een lesje leren rondom het Belastingplan. Zijn partij stemde strategisch om de liberalen dwars te zitten. Maar Van Baarle staat daarin niet alleen.
Meerdere partijen koesteren al jarenlang opgekropte ergernis over wat zij zien als de ‘machtsmachine VVD’. Die irritatie sijpelt steeds openlijker naar buiten, en de verhoudingen in de Kamer staan daardoor onder druk.
Wat speelt er precies?
- DENK-leider Van Baarle wilde de VVD bewust raken via het Belastingplan en deed daar openlijk uitspraken over.
- Andere partijen uiten hun kritiek vooral achter de schermen, maar die frustratie wordt steeds zichtbaarder.
- De VVD geldt al jaren als een dominante kracht in de Nederlandse politiek, wat bij rivalen jaloezie en rancune opwekt.
- De ergernis gaat over macht, stijl en strategie: tegenstanders zien de VVD als een partij die haar positie koste wat kost verdedigt.
Van Baarle steekt zijn nek uit
Stephan van Baarle van DENK deed iets wat weinig Kamerleden durven: hij gaf publiekelijk toe dat zijn stemgedrag deels ingegeven was door politieke afrekening. Rondom het Belastingplan koos DENK bewust een koers die de VVD zou schaden.
“Al te graag” wilde hij de liberalen een lesje leren, zo liet Van Baarle weten. Daarmee brak hij met de ongeschreven regel dat je zulke motieven binnenskamers houdt. Of dat hem op politiek krediet komt te staan, is nog maar de vraag.

Achter de schermen borrelt het al jaren
Van Baarle is openhartig, maar hij staat niet alleen in zijn gevoel. Meerdere fracties klagen in de wandelgangen al geruime tijd over de werkwijze van de VVD. De partij zou haar machtspositie slim maar meedogenloos benutten.
Die jarenlange dominantie wekt wrok op. De VVD leverde decennialang ministers-presidenten en bezette sleutelposities in het kabinet. Dat succes wordt door sommige partijen niet bewonderd, maar gewantrouwd.
Jaloezie als politieke factor
Politicologen wijzen erop dat jaloezie in de politiek een reële maar zelden erkende drijfveer is. Een partij die structureel groot en invloedrijk is, trekt automatisch weerstand aan. Dat geldt zeker voor de VVD, die ondanks electorale schommelingen altijd weet te overleven en te hergroeperen.
Kleinere partijen voelen zich regelmatig gepasseerd of genegeerd. Dat gevoel stapelt zich op en zoekt vroeg of laat een uitlaatklep.
De VVD als machtsmachine
Critici noemen de VVD al jaren een ‘machtsmachine’: een partij die niet ideologisch maar strategisch opereert. Regeren is voor de liberalen een doel op zich, zo luidt de kritiek. Coalities, compromissen, posities, de VVD weet er altijd uit te halen wat ze wil.
Dat beeld leeft sterk bij partijen aan zowel links als rechts van het politieke spectrum. Ze zijn het onderling zelden eens, maar in hun scepsis jegens de VVD vinden ze elkaar makkelijk.
Wrevel spuit uit de kieren
Wat nu opvalt, is dat de irritatie steeds minder goed verborgen blijft. In 2026 is de politieke cultuur in de Kamer grilliger en directer dan voorheen. Partijen spreken zich sneller uit, ook als dat ongemakkelijk is.
De VVD reageert tot nu toe beheerst op de kritiek. De partij is gewend aan tegenwind en beschouwt politieke weerstand als onderdeel van het spel. Maar het feit dat de oppositie zich nu ook publiekelijk op de VVD afgeeft, is een nieuw signaal.
Wat betekent dit voor de politieke verhoudingen?
Als meerdere partijen de VVD bewust als gemeenschappelijke tegenstander zien, kan dat de samenwerking in de Kamer verder bemoeilijken. Stemuitslagen worden onvoorspelbaarder als stemgedrag deels bepaald wordt door politieke afrekening in plaats van inhoud.
De vraag is of de VVD haar strategie zal aanpassen, of juist nog scherper de randen opzoekt. Hoe de partij reageert op deze openlijke vijandigheid, zal de komende maanden duidelijk worden.
