Een vakantiepark kan een volwaardige belegging zijn. Het rendement komt niet uit huurders of kantoorgebruikers, maar uit toeristen die een huisje boeken. Daardoor beweegt deze markt anders dan de woningmarkt, wat hem interessant maakt voor wie vermogen wil spreiden. Zelf een huisje kopen hoeft bovendien niet. Via een vastgoedfonds stap je in zonder ooit een sleutel in handen te krijgen.
Waarom vakantieparken beleggers trekken
Vakantie in eigen land is populair. Veel Nederlanders boeken een huisje op een park, en ook gasten uit buurlanden weten de Nederlandse parken te vinden. Die vraag zorgt voor bezetting, en bezetting betekent omzet voor de exploitant van het park. Als belegger profiteer je daarvan mee.
Daar komt bij dat recreatievastgoed zich anders gedraagt dan aandelen of een verhuurde woning. Wie die al in portefeuille heeft, voegt met een vakantiepark dus echte spreiding toe. Dat dempt de schade als één markt tegenzit.
Zelf kopen of via een fonds instappen
Er zijn grofweg twee routes. De eerste is zelf een vakantiewoning kopen. Je bent dan eigenaar, maar ook verantwoordelijk voor onderhoud en verhuur. Op veel parken loopt de verhuur verplicht via de parkorganisatie, die daar kosten voor rekent. En al je geld zit in één huisje op één locatie, dus valt dat park tegen, dan voel je dat direct.
De tweede route is deelnemen in een vastgoedfonds. Je koopt een participatie en een professionele beheerder regelt de aankoop van het park en de afspraken met de exploitant. Fondsbeheerder Orange Investment Managers legt op zijn website bijvoorbeeld uit hoe investeren in vakantiepark via zo’n fonds in de praktijk verloopt, van de selectie van het park tot de verdeling van het rendement.
Het rendement hangt af van de exploitant
Een vakantiepark is operationeel vastgoed: vastgoed waarvan de opbrengst samenhangt met hoe goed het bedrijf erin draait, niet alleen met een kale huursom. Draait het park goed, dan vloeit daar inkomen uit naar de beleggers. Draait het slecht, dan daalt dat inkomen mee.
De kwaliteit van de exploitant is daarom minstens zo belangrijk als de ligging van het park. Langjarige samenwerkingen met gevestigde namen in de recreatiesector geven houvast, al blijft het rendement afhankelijk van de prestaties van het park. Fondsen in dit segment mikken doorgaans op een combinatie van directe uitkeringen uit de exploitatie en waardegroei van het vastgoed, zonder dat daar garanties op zitten.
Risico’s die je vooraf wilt kennen
Zoals bij elke belegging kun je ook hier geld verliezen. Een paar punten om vooraf te wegen:
- Je geld staat vast. Fondsen lopen vaak zeven tot tien jaar en tussentijds uitstappen is beperkt mogelijk. Dit is dus geen geld dat je volgend jaar nodig hebt.
- De bezetting kan tegenvallen. Blijven de boekingen achter, dan daalt de omzet van de exploitant en dat drukt jouw rendement.
- De instapdrempel is vaak hoog. Bij veel fondsen ligt de minimale inleg op een ton of meer, waardoor dit vooral past bij vermogende particuliere en zakelijke beleggers.
- Niet elk fonds staat onder AFM-toezicht. In dat geval is het verstandig het informatiememorandum te lezen, het document waarin de voorwaarden en risico’s van het fonds staan beschreven.
Breder kijken dan vakantieparken alleen
Vakantieparken zijn één vorm binnen een groter segment. Ook campings en groepsaccommodaties vallen onder recreatievastgoed. Daarbuiten bestaat vergelijkbaar operationeel vastgoed, zoals hotels en parkeergarages. Wie eerst het hele speelveld wil overzien, kan zich verdiepen in investeren in recreatief vastgoed in brede zin en vakantieparken daarna afzetten tegen die andere vormen.
De praktische route is daarna overzichtelijk. Bepaal hoeveel vermogen je voor langere tijd kunt missen. Vraag daarna bij een fonds het informatiememorandum op en leg je vragen voor aan de beheerder. Met die antwoorden op tafel kun je een afgewogen keuze maken tussen zelf een huisje kopen en deelnemen in een fonds, of besluiten voorlopig aan de kant te blijven.
