Meer dan veertig grienden zijn donderdag omgekomen na een massale stranding op een strand in Nieuw-Zeeland. Ondanks reddingspogingen konden de dieren niet worden gered.
Grienden zijn grote dolfijnachtigen die bekend staan om hun sociale gedrag. Dat maakt ze tegelijkertijd kwetsbaar voor dit soort masale strandings: als één dier vastloopt, volgen de andere groepsleden.
Het is niet de eerste keer dat Nieuw-Zeeland wordt getroffen door zo’n incident. Het land staat wereldwijd bekend als een van de plekken waar walvisachtigen regelmatig massaal aanspoelen.
Wat speelt er?
- Meer dan veertig grienden zijn om het leven gekomen na de stranding.
- De stranding vond plaats op donderdag op een strand in Nieuw-Zeeland.
- Reddingspogingen werden ondernomen, maar bleken tevergeefs.
- Grienden leven in grote, hechte groepen, wat massale strandings in de hand werkt.
- Nieuw-Zeeland is een bekende locatie voor dit soort incidenten met walvisachtigen.
Waarom spoelen grienden massaal aan?
Grienden leven in hechte familiegroepen en communiceren intensief met elkaar. Als één dier in nood raakt en vastloopt op het strand, volgen de andere dieren uit solidariteit of door verwarring.
Wetenschappers noemen dit gedrag een van de redenen waarom grienden zo vaak betrokken zijn bij massastrandingen. De exacte oorzaak per incident verschilt echter. Soms spelen ziekte, navigatieproblemen of stormen een rol.
Ook de vorm van de kustlijn in Nieuw-Zeeland wordt gezien als een factor. Bepaalde ondiep aflopende stranden maken het moeilijk voor de dieren om terug te keren naar open water.
Reddingspogingen boden geen uitkomst
Hulpverleners probeerden de dieren te redden, maar slaagden daar niet in. Bij massastrandingen is het een race tegen de klok: grienden kunnen buiten het water snel oververhitten en bezwijken aan de druk van hun eigen lichaamsgewicht.
Vrijwilligers en hulpdiensten houden de dieren bij dit soort acties nat en proberen ze terug te begeleiden naar zee. Toch overleeft een groot deel van de dieren dit soort incidenten niet.
Nieuw-Zeeland vaker getroffen
Nieuw-Zeeland is wereldwijd een van de landen waar het vaakst massale walvisstrandingen plaatsvinden. Met name de kust van het Zuidereiland, rond de Golden Bay en het Farewell Spit, is berucht om het hoge aantal incidenten.
In het verleden spoelden op diezelfde plekken honderden grienden tegelijk aan. Lokale gemeenschappen en natuurorganisaties zijn daarom goed georganiseerd om snel te kunnen reageren.
Wat gebeurt er nu?
Na een stranding wordt doorgaans onderzoek gedaan naar de oorzaak. Autoriteiten en wetenschappers nemen monsters van de dode dieren om meer te weten te komen over hun gezondheid en eventuele ziekteverwekkers.
De karkassen worden vervolgens begraven op het strand of teruggesleept naar zee, afhankelijk van de locatie en de omstandigheden.
Vervolgonderzoek moet duidelijkheid geven
Het is nog onduidelijk wat precies heeft geleid tot de stranding van donderdag. Onderzoekers zullen de komende tijd analyseren wat de dieren ertoe heeft gedreven om massaal aan land te lopen.
De resultaten van dat onderzoek kunnen helpen bij het beter begrijpen van dit fenomeen en mogelijk bijdragen aan effectievere reddingsstrategieën in de toekomst.
