Myrthe werd op haar 15e verkracht en kreeg daarna de schuld: ‘Ze zeiden dat ik het had verdiend’

Delen

Myrthe van Gestel (31) was vijftien jaar oud toen ze werd verkracht. Maar wat daarna gebeurde, maakte het trauma alleen maar erger. In plaats van steun en begrip, kreeg ze verwijten. Zestien jaar later spreekt ze openlijk over haar ervaringen en strijdt ze tegen victim blaming.

Victim blaming, het de schuld geven van een slachtoffer voor wat haar of hem is overkomen, is een veelvoorkomend fenomeen bij seksueel geweld. Myrthe maakte het aan den lijve mee. Mensen in haar omgeving zeiden dat ze het zelf had veroorzaakt. “Ze zeiden dat ik het had verdiend”, vertelt ze.

Nu, meer dan vijftien jaar later, wil ze haar verhaal delen. Niet alleen voor zichzelf, maar voor alle slachtoffers die in stilte lijden omdat ze bang zijn om niet geloofd te worden of de schuld te krijgen.

Wat speelt er?

  • Myrthe van Gestel werd op haar 15e verkracht en kreeg daarna verwijten uit haar omgeving.
  • Victim blaming, het de schuld geven aan slachtoffers, is een veelvoorkomend probleem bij seksueel geweld.
  • Myrthe spreekt zestien jaar later openlijk over haar ervaringen.
  • Haar boodschap: “De schuld ligt nooit bij het slachtoffer.”
  • Ze wil met haar verhaal andere slachtoffers een stem geven.

Een jeugd overschaduwd door trauma

Het was een ingrijpende gebeurtenis op een leeftijd waarop je je wereld nog aan het ontdekken bent. Myrthe was vijftien toen ze werd verkracht. De impact van die nacht heeft haar jaren gevolgd.

Maar het trauma stopte niet bij de verkrachting zelf. De reacties vanuit haar omgeving voegden een nieuwe laag van pijn toe. Mensen vroegen wat ze had gedaan om het uit te lokken, of twijfelden openlijk aan haar verhaal.

Die reacties zijn kenmerkend voor victim blaming: een patroon waarbij de aandacht verschuift van de dader naar het slachtoffer. Het is een mechanisme dat deskundigen al jaren bekritiseren, maar dat hardnekkig blijft bestaan.

Versterkte vrouw in zwart kostuum met een 'Girl Power' bord op een witte achtergrond, studio-opname.
Foto: Tima Miroshnichenko / Pexels

De verwijten die dieper snijden dan het geweld

“Ik zou het hebben verdiend”, zegt Myrthe. Die woorden kwamen van mensen in haar directe omgeving. Vrienden, bekenden, mensen van wie ze steun had verwacht.

In plaats van een veilige omgeving vond ze onbegrip. Ze zweeg jarenlang over wat haar was overkomen. De schaamte en het gevoel van schuld, gevoelens die haar waren aangepraat, hielden haar gevangen.

Het is een patroon dat veel slachtoffers van seksueel geweld herkennen. Onderzoek toont aan dat een groot deel van de slachtoffers lang wacht met het doen van aangifte of helemaal zwijgt, juist uit angst voor de reactie van anderen.

Zestien jaar later: van slachtoffer naar strijder

Nu Myrthe 31 is, heeft ze een andere keuze gemaakt. Ze spreekt. Luid en duidelijk. Ze wil de manier waarop de samenleving omgaat met slachtoffers van seksueel geweld veranderen.

Haar boodschap is helder: “De schuld ligt nooit bij het slachtoffer.” Het klinkt als een vanzelfsprekendheid, maar voor veel mensen blijkt dat in de praktijk anders te werken. Myrthe wil dat veranderen.

Door haar verhaal te delen hoopt ze anderen te inspireren om ook te spreken, en hoopt ze dat de omgeving van slachtoffers leert hoe ze beter kunnen reageren.

Wat is victim blaming en waarom is het zo schadelijk?

Victim blaming is het verschijnsel waarbij de verantwoordelijkheid voor een misdrijf, zoals verkrachting of mishandeling, deels of volledig bij het slachtoffer wordt gelegd. Dit kan bewust of onbewust gebeuren, door vrienden, familie, maar ook door instanties.

Het effect is verwoestend. Slachtoffers schamen zich, durven geen aangifte te doen en verwerken hun trauma in stilte. Dat heeft grote gevolgen voor hun mentale gezondheid, soms voor de rest van hun leven.

Hoe herken je victim blaming?

Vragen als “Wat had je aan?”, “Had je zoveel gedronken?” of “Waarom was je daar op dat tijdstip?” zijn klassieke voorbeelden van victim blaming. Ze verleggen de focus van het gedrag van de dader naar de keuzes van het slachtoffer.

Deskundigen benadrukken dat de enige verantwoordelijke voor seksueel geweld altijd de dader is, nooit het slachtoffer.

Wat Myrthe’s verhaal voor anderen kan betekenen

Verhalen zoals dat van Myrthe zijn belangrijk. Ze doorbreken de stilte en laten anderen zien dat zij niet alleen zijn. Voor slachtoffers die nu in dezelfde situatie zitten, is het een krachtig signaal: je mag spreken, en je wordt geloofd.

Tegelijkertijd stelt haar verhaal een spiegel voor aan de samenleving. Hoe reageren we als iemand in onze omgeving aangeeft slachtoffer te zijn geworden? Steunen we hen, of plaatsen we vraagtekens bij hun verhaal?

Wat staat er te gebeuren?

Myrthe van Gestel blijft haar verhaal vertellen en zet zich actief in tegen victim blaming. In 2026 is de maatschappelijke discussie over seksueel geweld en de behandeling van slachtoffers actueler dan ooit.

De vraag is of haar openheid, en die van anderen zoals zij, uiteindelijk leidt tot een cultuurverandering in de manier waarop Nederland omgaat met slachtoffers van seksueel geweld. Die verandering, zegt Myrthe, begint bij bewustzijn. En bij het herhalen van één simpele waarheid: de schuld ligt nooit bij het slachtoffer.

Redactie
Redactie
ThemaNieuws.nl brengt dagelijks actueel nieuws over uiteenlopende thema's, geschreven en samengesteld door de redactie.

Net binnen

Lees ook