Bij het aanmeldcentrum in Ter Apel hebben in de nacht van donderdag op vrijdag twintig asielzoekers buiten in de regen geslapen. Ze lagen op het gras, omdat er geen plek voor hen was binnen. Het Rode Kruis en VluchtelingenWerk maken zich ernstige zorgen over de situatie.
Volgens de twee organisaties is een kritische grens bereikt. “De opvang zakt door een humane ondergrens”, aldus hun verklaring. De situatie in Ter Apel staat al langer onder druk, maar de beelden van mensen die buiten in de regen liggen maken de ernst opnieuw zichtbaar.
Wat speelt er bij Ter Apel?
- Twintig asielzoekers sliepen buiten op het gras bij het aanmeldcentrum in Ter Apel.
- Dit gebeurde in de nacht van donderdag op vrijdag, terwijl het regende.
- Het Rode Kruis en VluchtelingenWerk spreken van een overschreden humanitaire ondergrens.
- De opvangcapaciteit in Ter Apel is structureel onvoldoende voor het aantal aankomende asielzoekers.
Rode Kruis en VluchtelingenWerk slaan alarm
Beide organisaties zijn aanwezig bij het aanmeldcentrum en zien de situatie dagelijks van dichtbij. Ze omschrijven de omstandigheden als onacceptabel. Het buiten slapen in de regen is voor hen het bewijs dat de opvang tekortschiet op het meest basale niveau.
Het Rode Kruis en VluchtelingenWerk roepen op tot directe actie. Zij vinden dat niemand in dergelijke omstandigheden de nacht zou moeten doorbrengen, ongeacht de achtergrond of status van de betrokkenen.
Ter Apel al langer onder druk
Het aanmeldcentrum in Ter Apel is het enige officiële aanmeldpunt voor asielzoekers in Nederland. Al jaren kampt de locatie met overbezetting. In 2026 blijft de instroom van asielzoekers een uitdaging voor de opvangcapaciteit.
Eerder zorgden vergelijkbare situaties in Ter Apel voor politieke ophef en rechtszaken. Het Centraal Orgaan opvang asielzoekers, het COA, staat onder constante druk om voldoende bedden en voorzieningen te regelen.
Mensen buiten: wat betekent dat in de praktijk?
Asielzoekers die buiten slapen, hebben geen toegang tot sanitaire voorzieningen, een droge slaapplek of voldoende bescherming tegen kou en regen. Hulporganisaties verstrekken in zulke gevallen dekens en andere noodhulp, maar dat lost het onderliggende probleem niet op.
De omstandigheden kunnen bovendien gevaarlijk zijn voor kwetsbare groepen, zoals kinderen, ouderen en mensen met gezondheidsproblemen. Hulpverleners benadrukken dat basisopvang een wettelijke plicht is van de Nederlandse staat.
Politieke druk neemt toe
De situatie in Ter Apel staat regelmatig centraal in het politieke debat. Critici wijzen op een gebrek aan structurele oplossingen, terwijl voorstanders van strenger asielbeleid pleiten voor het terugdringen van de instroom. In 2026 ligt de asielopvang opnieuw gevoelig in Den Haag.
De beelden en verklaringen van het Rode Kruis en VluchtelingenWerk zullen naar verwachting opnieuw vragen oproepen in de Tweede Kamer over hoe de overheid omgaat met haar opvangplicht.
Wat gebeurt er nu?
Het is nog onduidelijk welke maatregelen de overheid of het COA neemt naar aanleiding van deze nacht. Hulporganisaties dringen aan op snelle actie om herhaling te voorkomen.
De situatie in Ter Apel blijft voorlopig onzeker. Zolang de opvangcapaciteit niet structureel wordt uitgebreid, is de kans groot dat vergelijkbare taferelen zich blijven herhalen.
