Het aantal doden na het kapseizen van een migrantenboot voor de Senegalese kust is gestegen naar 39. Hulpdiensten haalden vandaag meerdere nieuwe lichamen uit het water, een dag na het ongeluk. Eerder werd het dodental op 34 geschat.
Slechts één overlevende is tot nu toe gevonden. Hoeveel mensen er precies aan boord waren, is niet bekend. De boot vertrok vanuit het noorden van Senegal en was onderweg naar de Canarische Eilanden.
De route over de Atlantische Oceaan naar de Spaanse eilandengroep geldt als een van de gevaarlijkste migratieroutes ter wereld. Toch proberen elk jaar duizenden jonge Senegalezen en andere West-Afrikanen de oversteek te maken.
Wat speelt er?
- Een migrantenboot kapseisde voor de kust van Senegal, met zeker 39 doden als gevolg.
- Er is slechts één overlevende gevonden.
- De boot was op weg naar de Canarische Eilanden, een afstand van circa 1300 kilometer over open zee.
- Migranten maken de overtocht doorgaans op kleine, fragiele houten vissersboten.
- De Europese Unie sloot eerder een deal met Mauritanië om migratie tegen te gaan.
De gevaarlijkste migratieroute ter wereld
De route van West-Afrika naar de Canarische Eilanden is ruim 1300 kilometer lang en loopt dwars over de Atlantische Oceaan. Migranten leggen die afstand af op kleine, houten vissersboten die niet zijn gebouwd voor zulke tochten.
De route trekt duizenden mensen per jaar, voornamelijk jonge mannen uit Senegal en andere West-Afrikaanse landen. Volgens internationale organisaties is dit tegelijkertijd de dodelijkste migratieroute ter wereld, met elk jaar honderden slachtoffers.
EU sloot miljoendeal met Mauritanië
Twee jaar geleden maakte de Europese Unie een deal met Mauritanië, het land ten noorden van Senegal. De EU stelde 210 miljoen euro beschikbaar om migratie vanuit dat land tegen te gaan.
Met dat geld werden de grensbewaking aangescherpt en werden meer onderscheppingen op zee uitgevoerd. Het doel: migranten ontmoedigen om via Mauritanië richting de EU te reizen.
Effect zichtbaar, maar ook kritiek
De maatregelen lijken resultaat te hebben in Mauritanië zelf. Toch zijn mensenrechtenorganisaties kritisch op het beleid. Zij stellen dat migranten door de strengere controles juist gevaarlijkere routes kiezen, zoals die vanuit Senegal.
Het debat over de Europese aanpak van migratie via Afrika laait hierdoor opnieuw op. Critici wijzen erop dat deals met transitlanden het onderliggende probleem niet oplossen.
Fragiele boten, fatale gevolgen
De boten waarmee migranten de overtocht wagen, zijn vaak nauwelijks zeewaardig. Het zijn eenvoudige houten vissersvaartuigen, soms overladen met tientallen passagiers. Bij slecht weer of technische problemen is de kans op een ramp groot.
Reddingsoperaties op open zee zijn bovendien complex en tijdrovend. De grote afstand tot de Canarische Eilanden en de Afrikaanse kust maakt hulp verlenen extra moeilijk.
Onderzoek naar de precieze toedracht
Senegalese autoriteiten zijn een onderzoek gestart naar het ongeluk. Hoeveel mensen er precies aan boord waren, moet nog worden vastgesteld. De enige overlevende wordt door hulpverleners verzorgd.
Het is vooralsnog onduidelijk waardoor de boot precies kapseisde. Weersomstandigheden en overbezetting worden vaak als voornaamste oorzaken gezien bij dit soort rampen.
Hoe gaat het verder?
De vraag is of de stijging van het dodental politieke druk oplevert op zowel Senegal als de Europese Unie. Mensenrechtenorganisaties roepen al langer op tot veilige en legale migratieroutes als alternatief voor de gevaarlijke oversteek.
Zolang die er niet komen, verwachten hulporganisaties dat migranten de gevaarlijke tocht blijven wagen, met alle risico’s van dien.
